Rodzaje gładzi szpachlowej

Jak się okazuje gładź szpachlowa jest materiałem, który okazuje się niezbędny w każdym niemal remoncie, a z całą pewnością przy budowie domu. To materiał konieczny do wykończenia zarówno elewacji, jak i wnętrza domu. Jedynie dobrze dobrana gładź szpachlowa zapewnia trwały efekt i doskonałe wygładzenie każdej powierzchni.

Czym jest gładź szpachlowa?

Gładź szpachlowa jest materiałem budowlanym, którego składnikiem wiążącym jest gips. Czasami do masy gładziowej dodaje się kredę, dolomit, plastyfikatory, a także substancje, które opóźniają wwiązanie gipsu.

Gładź służy do wykańczania ścian pokrytych tynkiem cementowym albo cementowo-wapiennym. Są to materiały szorstkie i nie prezentują się zbyt estetycznie. Gładź służy temu, by zakryć drobne niedociągnięcia tynkarskie. Gładź szpachlową można również kłaść na okładziny z płyt gipsowych.

Obecnie na polskim rynku materiałów budowlanych obecnych jest bardzo wiele rodzajów gładzi szpachlowej. Część z nich występuje w postaci gotowej masy, a część to proszki, które należy wymieszać z woda.

Gładź gipsowa

To najczęściej wykorzystywany materiał. Materiałem wiążącym jest gips – może mieć pochodzenie naturalne lub syntetyczne. Gładź gipsowa syntetyczna występuje w postaci suchego proszku, który należy wymieszać z odpowiednią ilością wody. Gładź gipsowa naturalna ma nieskazitelny biały kolor i jest dostępna w postaci gotowej masy, którą wystarczy nałożyć na ścianę. Różnica między tymi rodzajami gładzi gipsowej jest taka, że gładź syntetyczna szybciej zasycha i jest bardziej wytrzymała niż gładź naturalna.

Przeczytaj także  Kominek w domu. Zachcianka czy praktyczne podejście?

Gładź gipsowa najlepiej kłaść na powierzchnie wykonane z cementu, wpienia, betonu, a także na płyty kartonowo-gipsowe. Przed przystąpieniem do nakładania tego rodzaju gładzi, podłoże powinno zostać wyczyszczone z niechcianych zanieczyszczeń i pyłów. Gdy gładź gipsowa zaschnie należy całą powierzchnię zeszlifować. Chodzi o to, by powierzchnia była maksymalnie wyrównana i wygładzona. Wadą jest, że w czasie wyrównywania gładzi gipsowej powstają tumany kurzu.

gładź szpachlowa

Gładź wapienna

W tym przypadku substancją wiążąca jest wapno. Ten rodzaj gładzi odznacza się dużą przebaczalnością i wyjątkowym białym kolorem. Najbardziej optymalna grubość warstwy gładzi wapiennej to około 5 mm – to rozwiązanie mało praktyczne, gdy chce się wyrównać większą powierzchnie. Idealnym miejscem zastosowania gładzi szpachlowej są ściany i sufity o strukturze cementowej albo cementowo-wapiennej. Gładź wapienna doskonale nadaje się jako baza pod farbę akrylową lub lateksową.

Gładź cementowa

To jeden z najtrwalszych rodzajów gładzi. Spoiwem jest cement. Gładź dostępna jest w formie proszku, który należy w odpowiedniej ilości zmieszać z wodą. Pozytywną właściwością gładzi cementowej jest jej odporność na warunki atmosferyczne i dużą wilgotność. Dlatego nadaje się do stosowania na zewnątrz budynków. Wadą jest jednak to, że nie wygładza ona nierówności tak dokładnie jak gładź gipsowa. Z drugiej jednak strony nie trzeba jej szlifować, co jest dużym udogodnieniem. Gładź gipsową można nakładać ręcznie lub stosując maszynkę. Grubość warstwy tej gładzi nie powinna przekraczać 3 mm. Można ją stosować, tak jak wspomniano, na zewnątrz budynku oraz jako pokrycie ścian i sufitów.

Przeczytaj także  Jakie znajdziemy rodzaje klejów

Gładź polimerowa

To doskonałe rozwiązanie dla pomieszczeń, w których panuje wysoka wilgotność, na przykład w kuchni lub w łazience. Ten rodzaj gładzi nadaje się również dla ścian, które są narażone na działanie wysokich temperatur i miejsc, które są podatne na niewielkie ruchy konstrukcyjne. Gładź polimerowa jest elastyczna, więc nie będą pojawiać się pęknięcia.

Gładź polimerową można kupić w postaci suchej lub gotowej do nałożenia na ścianę mieszanki. Pojedyncza warstwa powinna mieć grubość od 1 do 4 mm i można ją nakładać ręcznie lub mechanicznie. Tak jak w przypadku gładzi gipsowej, gładź polimerowa powinna być zeszlifowana.

Gdzie można stosować ten rodzaj gładzi? Na przykład na zewnątrz budynku, do powierzchni, które zostały wykonane z betonu komórkowego, zwykłego betonu, płyt karton-gips, powierzchni pokrytych tynkiem gipsowym, cementowym albo cementowo-gipsowym.